Ιστορία της Αλγερίας.

Η Αλγερία φιλοξένησε νομαδικούς πληθησμούς από το 8000 πΧ, οι οποίοι θεωρούνται πρόγονοι των σημερινών Βερβέρων. Το πρώτο βασίλειο όμως ιδρύθηκε το 200πΧ και ονομάστηκε βασίλειο της Νουμιδίας. Οι Νουμίδες βλέποντας την δύναμη της Καρχηδόνας, συμμάχησαν με τους Ρωμαίους οι οποίοι τους επηρέασαν πολιτισμικά και το 106μΧ έκαναν την Αλγερία, ρωμαϊκή επαρχία. Οι Νουμίδες, μαύροι στο δέρμα και πρωτόγονοι στους τρόπους, αποκαλούνταν από τους Ρωμαίους βάρβαροι. Το 430μΧ οι Βάνδαλοι διέλυσαν την ρωμαϊκή ηγεμονία κι οι Νουμίδες χωρίστηκαν σε μικρά βασίλεια μέχρι το 534 όπου ο Ιουστινιανός κατέκτησε και πάλι την Αλγερία στο όνομα της Ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

670 : Οι Άραβες κατακτούν την Αλγερία και κάμπτουν την αντίσταση των Νουμίδων. Μέχρι τον 8^ο αιώνα όλοι οι ντόπιοι έχουν ασπαστεί τον ισλαμισμό. Η περιοχή χωρίζεται σε βασίλεια.

1060-1143 : Κυριαρχεί το βασίλειο τον Αλμοραβίδων το οποίο εκτείνεται ως την Ισπανία.

1130-1269 : Κυβερνούν οι Αλμοχάδες με πρωτεύσουσα το Tlemcen. Η Αλγερία γνωρίζει τεράστια οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη και το Ισλάμ εισβάλει στν Ευρώπη μέσω της Ισπανίας που είναι σε μεγάλο μέρος της Αραβική. Αυτήν την εποχή οικοδομείται το τεράστιο φρούριο της Γρενάδας, το σύμβολο του αραβικού πολιτισμού στην Ιβηρική χερσόνησο.  

1492 : Ύστερα από την τιτάνια προσπάθεια των Αραγονέζων, Καστιλιάνων, Λεοντών και λοιπών ισπανικών φύλων και με την βοήθεια του πάπα, οι χριστιανοί εξαπολύουν σταυροφορία εναντίον των Αράβων και κατακτούν το φρούριο της Γρενάδας. Η Αραβική παρουσία στην Ισπανία τερματίζεται κι οι Μαυριτανοί που κατοικούσαν από τον 11^ο αιώνα εκεί, βρίσκουν καταφύγιο στην δυτική σαχάρα.

1510 : Οι ισπανοί κατακτούν την πρωτεύουσα του βασιλείου των Αλμοχάδων και δημιουργούν αποικία.

1519 : Οι Οθωμανοί Τούρκοι καλούνται από τους Ισλαμιστές να απελευθερώσουν την Αλγερία από τους Ισπανούς γεγονός που πετυχαίνουν με μια σύντομη εκστρατεία. Μερικές σημαντικές περιοχές και λιμάνια όμως παραμένουν ισπανικά για λίγες δεκαετίες ακόμα. Η Αλγερία γνωρίζει νέα ανάπτυξη υπό την σκέπη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι οθωμανοί αποκαλούν τους Αφρικάνους, Βέρβερους, παράφραση του ελληνικού βάρβαροι που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι.

Σύγχρονη Ιστορία.

18^ος αιώνας : Η Αλγερία μένει πίσω στην τεχνολογική ανάπτυξη επιτρέποντας στις ευρωπαϊκές δυνάμεις να εκμηδενίσουν τους πειρατικούς στόλους της που δραστηριοιποιούνταν στην Μεσόγειο.

1815 : Ο Αμερικανικός στόλος επιτίθεται στο Αλγέρι ως αντίποινα για την  αλγερινή πειρατεία.

1816 : Συνδυασμένη επίθεση Βρεττανίας – Δανίας που αποδυναμώνει στρατιωτικά την χώρα.

1830 : Η Γαλλία εισβάλει και κατακτά το Αλγέρι κι άλλες περιοχές.

1834 : Η Γαλλία ενσωματώνει την Αλγερία στο κράτος της και έχει τον έλεγχο όλων των λιμανιών στις Αλγερινές ακτές.

1839 : Ο Αμντουλ Καντίρ ξεκινά Τζιχάντ εναντίον των Γάλλων κατακτητών. Οι Γάλλοι προσπάθησαν να εφαρμόσουν την Οθωμανική πολιτική της αυτοδιαχείρισης στο εσωτερικό της Αλγερίας γεγονός που δίνει στον Αμντούλ Καντίρ την δυνατότητα να μαζέψει ένα στρατό που με έξυπνες τακτικές στην έρημο, επιτίθεται στους Γάλλους. Οι ευρωπαίοι κάτοικοι στην Αλγερία ξεπερνούν τις 100,000.

1847 : Ύστερα από 8 χρόνια ανταρτοπολέμου, οι καταστροφές στην Αλγερία μειώνουν την δημοτικότητα του Αμπτούλ Καντίρ ο οποίος τελικά συλλαμβλανεται κι εξορίζεται στην Δαμασκό. Από αυτήν την στιγμή η αποικιοκρατία της Γαλλίας μπαίνει σε εφαρμογή μετατρέποντας την Αλγερία σε κήπο αγαθών για την Ευρώπη.

1870 : Ο γιος του Αμπντούλ Καντίρ οργανώνει εξέγερση την εποχή που μαίνεται ο Γαλλο-Πρωσικός πόλεμος. Η εξέγερση καταπνίγεται βίαια.

1879 : Η βόρεια Αλγερία ενώνεται με την Γαλλία. Οι Αλγερινοί μπορούν να λάβουν την Γαλλική υπηκοότητα μονάχα αν αποκυρήξουν το Ισλάμ και τους αρνείται η συμμετοχή σε οποιοδήποτε γαλλικό αξίωμα.

1901 : Η Αλγερία αποκτά οικονομική αυτονομία.

1920-1930 : Ο Αλγερινός εθνικισμός γνωρίζει άνθηση καθώς ο μουσουλμανικός πληθυσμός που ξεπερνά τα 5,000,000 δυσαρεστείται από τις διακρίσεις εις βάρος του.

1942 : Η Γαλλία κατακτείται από την Γερμανία και η κυβέρνηση ντε Γκώλ βρίσκει καταφύγιο στο Αλγέρι.

1945 : Χιλιάδες Αλγερινοί και εκατοντάδες ευρωπαίοι σκοτώνονται σε συγκρούσεις.

1954 : Ιδρύεται στην Αίγυπτο το Μέτωπο για την απελευθέρωση της Αλγερίας από εξόριστους. Ξεκινούν τρομοκρατικές επιθέσεις και αντάρτικα σε όλη την Αλγερία. Οι Γάλλοι στέλνουν 400,000 στρατιώτες οι οποίοι αντιγράφουν τις τρομοκρατικές τακτικές των επαναστατών και φρικαλεότητες επιτρέπονται και από τις δύο πλευρές.

1956 : Τα αντάρτικα σώματα συγκρούονται με τους Γάλλους μέσα στις πόλεις.

1958 : Πολιτική κρίση στην Γαλλία εξαιτίας του ζητήματος της Αλγερίας, Στις 2 Μαίου ο Σαρλς ντε Γκώλ σχηματίζει υπηρεσιακή κυβέρνηση.

1959 : Ο ντε Γκωλ ξαφνιάζει την Ευρώπη δηλώνοντας οτι θα επιτρέψει στον Αλγερινό λαό να διαλέξει μεταξύ ανεξαρτησίας ή συνεργασίας με την Γαλλία.

1960-1961 : Αποτυχημένα πραξικοπήματα στην Γαλλία εναντίον του ντε Γκωλ.  

Στρατηγός Σαρλς ντε Γκωλ

1961, 8 Ιανουαρίου : 70% στην Αλγερία και 76% στην Γαλλία ψηφίζουν υπέρ της ανεξαρτησίας της Αλγερίας.

1962, 18 Μαρτίου : Η συμφωνία του Εβιάν, εγγυείται ανεξαρτησία στην Αλγερία ύστερα πό μια προσαρμοστική περίοδο. Περίπου 1,000,000 Αλγερινοί και 100,000 Γάλλοι έχασαν την ζωή τους τα 8 χρόνια που διήρκησε η επανάσταση.

1962, 3 Ιουλίου : Η Αλγερία γίνεται ανεξάρτητη. Μαζικές μεταναστεύσεις ευρωπαίων παρά την διαβεβαίωση για την ασφάλεια τους.

1962, 28 Σεπτεμβρίου : Ο Αχμέντ Μπεν Μπέλα σχηματίζει την πρώτη κυβέρνηση της ελεύθερης Αλγερίας.

1965 : Ο υπουργός άμυνας Χουαρί Μπουμεντιένε οργανώνει πραξικόπημα στο οποίο ο Μπεν Μπέλα ανατρέπεται αναίμακτα. Η Αλγερία χρησιμοποιεί τα κοιτάσματα πετρελαίου και εισέρχεται στην διεθνή σκηνή ως ένα επαναστατικό, γρήγορα αναπτυσσόμενο κράτος.

1976 : Η Αλγερία ανακυρήσσεται σοσιαλιστικό κράτος κι ο Μπουμεντιένε αυτοεκλέγεται πρόεδρος. Εθνικοποιούνται επιχειρήσεις και λιμάνια.

1978 : Ο Μπουμεντιένε πεθαίνει και ο Μπεντζεντίντ Τσάντλι εκλέγεται νέος πρόεδρος της χώρας. Η πολιτική του είναι πιο ήπια συνέχεια της σοσιαλιστικής πολιτικής των προηγουμένων ετών.

1980 : Η άνοιξη των Καμπίλε. Μία ντόπια φυλή εξεγείρεται κατά της αραβικής κουλτούρας και πολιτικής κυριαρχίας. Δεν σκοτώνεται κανείς αλλά το γεγονός ενισχύει τις εθνικές ταυτότητες των Βερβέρων και ανακόπτει την αραβοποίηση της Αλγερίας.

1988 : Διαδηλώσεις ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης με 500 νεκρούς στο Αλγέρι.

1989 : Ένα νέο σύνταγμα επιτρέπει την δημιουργία κι άλλων κομμάτων εκτός του Μετώπου εθνικής ανεξαρτησίας (που ιδρύθηκε στην Αίγυπτο).

1992 : Στις εκλογές, το Ισλαμικό μέτωπο νικά καθαρά και ο Τσάντλι παραιτείται από το προεδρικό αξίωμα. Ξεκινούν βίαιες συγκρούσεις και το εκλογικό αποτέλεσμα ακυρώνεται. Ο Μοχάμεντ Μπουντιάφ ορκίζεται νέος πρόεδρος αλλά δολοφονείται τον ίδιο χρόνο. Συγκρούσεις ξεκινούν με ισλαμιστές να επιτίθενται σε ξένους ηπηκόους και ντόπιους στόχους που δεν συνεργάζονται με το Ισλάμ.  

1994: Ο Λιαμίν Ζερνουάλ ορκίζεται νέος πρόεδρος και εφαρμόζει σκληρή πολιτική εναντίον των φανατικών ισλαμιστών.

1995 : Ο Ζερνουάλ ζητά εκλογές στις οποίες νοθεύει το αποτέλεσμα και παραμένει στην εξουσία.

1996 : Το Ισλαμικό μέτωπο κατηγορείται για την συμπεριφορά των οπαδών του που έχει ως αποτέλεσμα τις δολοφονίες εκατοντάδων πολιτών. Νέο σύνταγμα ψηφίζεται στις 28 Νοέμβρη το οποίο απαγορεύει σε ισλαμιστικά κόμματα, την συμμετοχή στην Αλγερινή πολιτική σκηνή. Οι ισλαμιστές καλούν σε αποχή από τις εκλογές και απειλούν να σκοτώσουν όσους ψηφίσουν. Παρά τις απειλές στις νέες εκλογές συμμετέχει το 75% του πληθυσμού.

1997 : Βίαια επεισόδια από ισλαμικές ομάδες με εκατοντάδες νεκρούς. Στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους, συμμετέχουν 10 κόμματα και κανένα δεν έχει πλειοψηφία. Ο Λιαμίν Ζερνουάλ κέρδίζει 155 από τις 380 έδρες και το νόμιμο ισλαμικό κόμμα 69 έδρες. Στις 22 Ιουλίου δολοφονείται ο Αντάρ Ζουάμπρι, αρχηγός του παράνομου ισλαμικού κόμματος από κυβερνητικούς στρατιώτες. Στις 28 Αυγούστου, το παράνομο ισλαμικό κόμμα επιτίθεται σε χωριό και σκοτώνει 256 ανθρώπους. Στις 22 Σεπτέμβρη άλλοι 200 άνθρωποι σκοτώνονται ύστερα από επιθέσεις φανατικών ισλαμιστών στην πόλη Μπαράκ.

1998, 1^η Ιανουαρίου : Την πρωτοχρονιά ισλαμιστές σκοτώνουν 412 ανθρώπους σε επιθέσεις στην επαρχία Ρελιζιάν. Την 1^η Ιουνίου δολοφονείται κι ο νέος ηγέτης του παράνομου ισλαμικού κόμματος.

1999, 15 Απριλίου : Ο Αμπντελαζίζ Μπουντεφλίκα εκλέγεται νέος πρόεδρος ύστερα πό την απόσυρση όλων των υπολοίπων υποψηφιοτήτων μια μέρα πριν τις εκλογές σε μια ένδειξη εθνικής ενότητας.